Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα ασανσέρ έχουν καθρέφτες;

Όταν με τη βιομηχανική και αστική ανάπτυξη τα κτήρια άρχισαν να χτίζονται ολοένα και ψηλότερα, η χρήση ανελκυστήρων έγινε απαραίτητη. Οι ανελκυστήρες εκείνη την εποχή ήταν αρκετά αργοί και συχνά οι άνθρωποι που τους χρησιμοποιούσαν εξέφραζαν παράπονα. Οι μηχανικοί της εποχής άρχισαν να σκέφτονται τη λύση στο πρόβλημα. Ένας μηχανικός διατύπωσε την άποψη ότι οι ανελκυστήρες δεν είναι αργοί, αλλά επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν κάτι για να απασχολούνται στη διαδρομή, τούς δημιουργείται η αίσθηση ότι ο χρόνος δεν κυλά! Έτσι προτάθηκε η διακόσμηση των θαλάμων με καθρέφτες και οι πρώτες δοκιμές έδειξαν ότι τα παράπονα μειώθηκαν αισθητά, έτσι ώστε η χρήση τους καθιερώθηκε. Οι επιβάτες έχουν κάτι να απασχολούνται στη διαδρομή και έτσι ξεπερνούν την ψυχική δυσκολία της απραξίας!

Ταυτόχρονα λόγοι ασφαλείας επιβάλλουν τη χρήση καθρεφτών. Η καθημερινή χρήση του ανελκυστήρα τον έχει ενσωματώσει στην καθημερινότητά μας και πολλές φορές εισερχόμαστε αφηρημένοι. Τι γίνεται όμως αν, για κάποιο λόγο, ο θάλαμος δεν βρίσκεται πίσω από την πόρτα; Υπάρχει κίνδυνος πτώσης στο φρεάτιο. Έτσι η ύπαρξη καθρέφτη μας διευκολύνει να αντιληφθούμε την ύπαρξη του θαλάμου σε αντίθεση με το σκοτεινό φρέαρ.
Επίσης, πολλοί άνθρωποι έχουν κλειστοφοβία και ο περιορισμός σε έναν τόσο μικρό χώρο τούς προκαλεί αναστάτωση. Με τη χρήση καθρεφτών η αίσθηση του χώρου «διπλασιάζεται», απαλύνοντας το κλειστοφοβικό συναίσθημα.